Podsumowanie dyskusji

  1. Rozwierają się nożyce wzrostu populacji ludzi w podeszłym wieku i spadku liczby zatrudnionych (w 2035 r. odpowiednie liczby wyniosą: ponad 8 milionów ludzi w podeszłym wieku i zmniejszenie liczby zatrudnionych o 2 miliony).
  2. Poprawić tę sytuację można poprzez:
    1. opóźnienie starzenia i zmniejszenie dolegliwości chorób wieku podeszłego
    2. racjonalizację opieki medycznej nad ludźmi w wieku podeszłym
    3. zwiększenie dzietności i liczby zatrudnionych
  3. Należy dążyć do wdrożenia strategii „zdrowego starzenia się" poprzez:
    • edukację na temat konieczności zachowania aktywności intelektualnej i fizycznej, nienarażania się na szkodliwe czynniki środowiska (leki, obciążające badania diagnostyczne i dym tytoniowy),
    • propagowanie zachowania odpowiedniej diety (ograniczenie tłuszczów zwierzęcych i soli kuchennej),
    • właściwe leczenie cukrzycy i nadciśnienia tętniczego.
  4. Należy popierać inicjatywę Koalicji na rzecz Zdrowego Starzenia się, przedstawioną w Białej Księdze „Zdrowe starzenie się", której zasadniczym celem jest wydłużenie życia w zdrowiu.
  5. Zwiększenie liczby geriatrów (przynajmniej ich podwojenie). Wymaga to bazy, zlokalizowanej przy wszystkich uniwersytetach medycznych w kraju (kliniki lub zakłady geriatrii), które powinny być centrami szkoleń przed- i podyplomowych.
  6. Geriatrzy powinni zająć się dokształcaniem lekarzy wszystkich specjalności w zakresie opieki nad ludźmi starymi, jako pacjentami danej specjalności.
  7. Wszyscy lekarze powinni położyć nacisk na profilaktykę najczęstszych chorób wieku podeszłego.
  8. Wszyscy lekarze (poza pediatrami i neonatologami) powinni odbywać obowiązkowe szkolenie geriatryczne w ramach stażu specjalizacyjnego.
  9. Obecnie praktykujący lekarze rodzinni powinni odbyć szkolenie geriatryczne, które powinno być uzupełniane co 2-3 lata.
  10. Pacjent w wieku podeszłym powinien mieć jednego lekarza (rodzinny, internista lub geriatra), który powinien koordynować jego leczenie. Polipragmazja, której sprzyja obecny, nieskoordynowany system opieki i brak indywidualnych kart chipowych , jest szczególnie niebezpieczna dla ludzi starych.
  11. Problemem jest szerokie stosowanie leków bez recepty przez ludzi w wieku podeszłym. Są oni szczególnie podatni na reklamy, porady i sugestie, co ułatwia manipulowanie ich decyzjami odnośnie do zakupu „rewelacyjnych" preparatów, de facto o wątpliwym lub nieudowodnionym działaniu.